Ormancılığın Etik Temeli: “Bonitet”

Ormancılık sözlüğünde geçen teknik kelimesi her ne kadar “bonitet” olarak anılsa da, insanın doğayla olan karşılıklı sözleşmesinde “her şeyi baştan konuşalım!” demektir aslında.

Ortak bir dil

Aslında ormancılık ve içinde barındırdığı çevre etiği, tam anlamıyla bir iletişim diliydi. Hatta daha ötesinde, “birbirinin dilini anlamak üzerine kurulu ortak bir yaşam”.

Bir Çevre Etiği Öğretisi

“Doğanın kendi işleyişini mesleğe dönüştürmüş olan ormancılık, insanın doğayla etik yaşam şeklinin öğretisidir”

Etik ve ormancılık bir çelişki değil mi?

İnsanın dönüştürücü olarak etkin olmadığı bir yaşam ortamında etikten söz edemeyiz. Çünkü doğadaki hayatın içinde ancak yaşam mücadelesi vardır.

İnsan Çağında Ormancılık

Doğadan bağımsız yaşamayı kentlerde olmak sanarak, yanılgının ilk basamağına adım atıyoruz sanki. Onu algılamak için, önce kendimizden ayırıyoruz. Doğaya kaçmak istediğimizde ise, bunu dağların, ormanların, kıyıların sunduğu uçsuz bucaksız zenginliklerin derinliklerinde arıyoruz.